Որպես «Ուժեղ Հայաստան» դաշինքի առաջնորդ՝ ցանկանում եմ տեղեկացնել մեր հանրությանը մեր կողմից ձեռնարկվող հաջորդ քայլերի մասին՝ ուղղված խորհրդարանական ընտրություններից հետո ստեղծված ճգնաժամը հաղթահարելու և երկրի իրական աջակցությունը ձեռք բերելու նպատակով։
Մեր առաջին և հիմնական քայլը «ուժի և վստահության» հանրահավաքի կազմակերպումն է։ Այս հանրահավաքը, մեր համոզմամբ, անհրաժեշտ է ժողովրդի իրական աջակցությունը զգալու և ցույց տալու համար։ Մենք ցանկանում ենք, որ մեր քաղաքացիները տեսնեն, որ մենք միասնական ենք և պատրաստ՝ պայքարելու մեր երկրի համար։
Բացի ներքին քայլերից, մենք ակտիվ գործողություններ ենք նախատեսում միջազգային ասպարեզում։ Մենք կդիմենք աշխարհի հիմնական քաղաքական դերակատարներին՝ ԱՄՆ նախագահին, եվրոպական բազմաթիվ երկրների ղեկավարներին, ինչպես նաև Ռուսաստանի և Չինաստանի ղեկավարությանը։ Այս հանդիպումները կկազմակերպվեն՝ հրավիրելով տարբեր երկրների դեսպաններին և միջազգային կառույցների ներկայացուցիչներին։
Մեր նպատակն է, որ նրանք լսեն մեր դիրքորոշումը, մտահոգությունները և տեսնեն իրավիճակը մեր աչքերով։ Մենք կարծում ենք, որ այս պահին հայկական հարցը դիտարկվում է միայն մեկ տեսանկյունից, և մեր նպատակն է ներկայացնել մեկ այլ, ավելի բացահայտ պատկեր։
Մենք նաև կոչ կանենք դադարեցնել այն գործընթացը, որը, մեր տեսակետով, ոչ մի կապ չունի Նիկոլ Փաշինյանի հետ։ Մենք պետք է հստակ հայտարարենք, որ հայկական արտադրանքի ներմուծման արգելքի հետ կապված այս բոլոր սահմանափակումները հարվածում են միայն հայ ժողովրդին։ Մենք պարտավորություն ենք վերցնելու բացատրել, որ այդ քայլերի հետևանքով տուժում է միայն մեր ժողովուրդը։
Մեր կոլեկտիվ ընդդիմությունը նաև պետք է հանդես գա պահանջով երկրում բոլոր քաղբանտարկյալներին ազատ արձակելու մասին։
Ի վերջո, խորհրդարանական մանդատների հարցի վերաբերյալ՝ մենք ցանկանում ենք հստակեցնել մեր դիրքորոշումը։ Իշխանությունն է տարածում այն թեզը, թե ընդդիմությունը չպետք է վերցնի մանդատները, քանի որ այդ դեպքում նրանք կստանան միանձնյա կառավարություն ձևավորելու հնարավորություն։ Մենք այս հարցը քննարկում ենք ընդդիմադիր մյուս ուժերի հետ և կայացնելու ենք վերջնական որոշում։ Մենք պատրաստ ենք երկու սցենարին էլ՝ և՛ խորհրդարան գնալուն, և՛ մանդատներից հրաժարվելուն՝ ելնելով մեր հանրության շահերից և երկրի իրավիճակից։
