By Գրետա Միրզոյան 
Հարցազրույցում «Դոժդ» հեռուստաալիքի հետ ես նշել եմ, որ Հայաստանը ներկայումս գտնվում է առաջ շարժման փուլում՝ փորձելով գտնել հավասարակշռություն՝ հաշվի առնելով իրեն առջև ծառացած բազմաթիվ մարտահրավերները։
Խոսելով ռազմական ապահովության հարցում, ես հստակեցրել եմ, որ Հայաստանի ղեկավարությունը ներկայումս չի համարում նպատակահարմար քննարկել 102-րդ ռուսական ռազմաբազայի հարցը։ Նպատակահարմար է համարվել և իրականացվել է ռուսական զորքերի կողմից օդանավակայանների և սահմանային մի քանի կետերի լքումը, և ռազմաբազայի հարցը կքննարկվի, եթե և երբ նման քայլի նպատակահարմարությունը կրկին կհաստատվի։
«Եկեք նայենք քարտեզին՝ տեսնելու համար, թե որտեղ է գտնվում Հայաստանը և ինչ մարտահրավերների է բախվում։ Ես չեմ ասում, որ ռուսական ռազմաբազան 100% երաշխիք է ամեն ինչի, բայց մեր տարածաշրջանում, հատկապես ներկա իրավիճակում, լարվածության սրումը և կտրուկ քայլերի ձեռնարկումը սխալ է։ Սա կարող է լավ հնչել, բայց Realpolitik-ում այդպես չէ», – եմ ընդգծել ես՝ մեկնաբանելով հնարավոր ռազմական սպառնալիքի հարցը։
Ես նաև հետ մղել եմ հարցը՝ Հայաստանի համար ուկրաինական սցենարի հնարավորության մասին, եթե երկրի ղեկավարությունը «կտրուկ քայլեր ձեռնարկի»։ «Ո՞վ կարող է երաշխավորել մեր երկրին այլ կերպ։ Դուք նշեցիք Ուկրաինան, մենք բոլորս խոսում ենք Ուկրաինայի պատերազմի մասին, և խնդրում եմ ասեք ինձ, ասենք՝ որևէ երկիր՝ հարձակվի Հայաստանի վրա, ի՞նչ կանի աշխարհը, քաղաքակիրթ աշխարհը։ Ոչինչ, միայն հայտարարություններ։ Մենք սա հասկանում ենք, երբ առաջ ենք շարժվում և փորձում ենք հավասարակշռություն գտնել», – եմ ասել։
Ալեն Սիմոնյանը նաև հստակեցրել է Հայաստանի ապագայի մասին իր տեսլականը՝ ընդգծելով, որ երկիրը տեսնում է իրեն որպես Եվրամիության ապագա անդամ։ Նրա խոսքով՝ Հայաստանը կիսում է ԵՄ-ի հիմնարար արժեքները՝ օրենսդրությունը, սննդի որակը, մարդու իրավունքները և ազատությունները, որոնք համարվում են 2018 թվականից ի վեր ձեռք բերված կարևոր ձեռքբերումներ։
Նախագահը նաև խոսել է մոտակա ապագայում կայանալիք ընտրությունների մասին՝ նշելով, որ ԵՄ անդամակցության ձգտման և տարածաշրջանում խաղաղության հաստատման հարցը կդրվի քվեարկության։ Իմ խոսքով՝ տարբերակվում է «խաղաղության կուսակցություն», որը քարոզում է համընդհանուր արժեքներ, և «պատերազմի կուսակցություն», որը կախված է արտաքին կենտրոններից։ Ես վստահ եմ, որ խաղաղության հարցը հայ հասարակության մտքում փակվել է, և վերջնական խաղաղության պայմանագրի ստորագրումը և վավերացումը կավարտեն այս գլուխը։